Nie umiem się zdecydować co jest gorsze... Tęsknota za tym co było kiedyś czy może wszechogarniająca pustka kiedy już się za tym nie tęskni? Chyba to drugie.

Przez resztę "najpiękniejszego" czasu w tygodniu zdążyłam się 32854365478 razy załamać, 3253465477 wpaść w szampański nastrój, nauczyć się piosenki, zużyć przy tym niezmierzone zapasy chusteczek higienicznych. Po czym udało mi się popłakać.

Nieporównywalnie do czegokolwiek potrzebuję Ciebie teraz. Sama się sobie dziwie, bo nie mam w zwyczaju potrzebowania twojej osoby. Oddalam się od siebie samej... Ja wiem, że Ty po prostu mi powiesz, że jestem paskudną marudą i to mnie wyleczy.